ไม่ได้คิดถึงแค่..ระลึกถึง
posted on 05 Nov 2011 05:02 by sandglass-writings in Diaryในค่ำคืนหนึ่ง...
๒๓ นาฬิกา ๓๐ นาที
...ก่อนฉันหลับตาลงและผล็อยหลับไป...
ฉันเปิดเพลงฟังเพราะยังนอนไม่หลับ
ในลิสต์เพลง มีบางเพลงเป็นบทเพลงเก่า
เพลงที่เคยฟัง 'ตอนนั้น'
ฉันเผลอนึกถึงภาพเธอ กับ ฉัน
แทนที่จะเป็นแค่ภาพ
แต่กลับมีความรู้สึกหลั่งไหลเข้ามา
...คำพูดรื่นหูบางคำ
...รอยยิ้มจริงใจ...ที่เธอมีให้กัน
(แบบที่ฉันไม่เคยเห็นบนใบหน้าดวงไหน)
(แบบที่ฉันไม่เคยเห็นบนใบหน้าดวงไหน)
...ความหวั่นไหว...ที่ก่อตัวขึ้น
...ความรู้สึกยุบยิบๆในหัวใจ
...แอบลุ้น...
...แอบรอ...
...ความตื่นเต้นที่เธอสร้างให้ฉันได้บ่อยๆ
ยามเมื่อเรามีวันเวลาร่วมกัน...
ที่ทำให้ใจฉันตุ้มๆต่อมๆในบางที
บางทีก็รู้สึกตัวเล็กไปถนัดตา
บางทีก็รู้สึกว่าตัวเราใหญ่ขึนมากว่าที่เคย
...สายตาประหลาดจากดวงตาคู่นั้น
...เรียกว่า "สายตาประหลาด"
เพราะบางครั้งก็อบอุ่น
บางครั้งก็เยือกเย็น
บางครั้งก็หวานละมุน
บางครั้งก็ขมปร่า
แปลกประหลาดไม่เหมือนเคยพบเคยเห็นที่ไหน
...เรียกว่า "สายตาประหลาด"
เพราะบางครั้งก็อบอุ่น
บางครั้งก็เยือกเย็น
บางครั้งก็หวานละมุน
บางครั้งก็ขมปร่า
แปลกประหลาดไม่เหมือนเคยพบเคยเห็นที่ไหน
ภาพมากมายที่ย้อนเข้ามาในหัว
ทำให้หัวใจฉันที่ซุกตัวอยู่นิ่งเงียบ
และเต้นตามจังหวะราบเรียบของมัน
อยู่ๆก็พองโตขึ้นมา
และเต้นตามจังหวะราบเรียบของมัน
อยู่ๆก็พองโตขึ้นมา
ปรี่ล้นด้วย ความรู้สึกดีที่หวานละไม
...แล้วน้ำตาก็ไหลรินออกมา
...แล้วน้ำตาก็ไหลรินออกมา
อย่างที่ฉันไม่อาจห้ามได้...
เปล่าเลย
เราไม่เคยเป็น 'คู่รักกัน'
เราไม่เคย 'ลึกซึ้ง' ใดๆ
แต่มันเป็นความรู้สึกดี
มันเป็นมิตรภาพประหลาด
เป็นอะไรบางอย่างที่...
เปลี่ยนแปลงฉันไป
เปลี่ยนแปลงฉันไป
แม้จะไม่อาจสัมผัสได้ในวันนี้
แต่ทุกตอนของความทรงจำที่มีภาพเธอ
มันมีความรู้สึกมากมาย...
ที่แค่ 'ระลึกถึง' ก็มากความหมาย
และอาบอุ่นใจ...
ทำให้ฉันต้องยิ้มทั้งน้ำตา...
๔ นาฬิกา ๒๐ นาที
ฉันรู้สึกตัวและลืมตาตื่นขึ้น...
ฉันรู้สึกตัวและลืมตาตื่นขึ้น...
ไม่รู้ว่าฉันหลับไปตั้งแต่เมื่อไร
และหลับไปนานแค่ไหน
แต่ยังมองไม่เห็นแสงแรกของเช้าใหม่
...ในความมืด
ฉันพยายามข่มตาให้หลับต่อ
แต่มันก็หลับไม่ลง...
และความรู้สึก 'อิน' ก็หวนมาอีกครั้ง
ทั้งที่ฉันไม่ได้คิดว่า ฉันกำลังคิดถึงเธอ
อาการคิดถึงที่ฉันเคยมีต่อใครต่อใครมันไม่ใช่แบบนี้
ฉันไม่ได้อยากเจอหน้าเธอในตอนนี้
ฉันไม่ได้อยากเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์และพิมพ์ข้อความหา
ฉันไม่ได้อยากถามไถ่แค่ต้องการรู้ว่าเธอเป็นอย่างไร
ฉันไม่ได้เป็นห่วงเธอซะมากมาย
ฉันรู้เธอสบายดี
ฉันแค่ "ระลึกถึง"เธอ(กับฉัน)ในวันวาน...
แค่ภาพย้อนคืนมา...ก็พบว่าฉันยังอินอยู่
และแค่อยากให้เธอรู้...
แต่ฉันก็ทำได้แค่มาบันทึก
เป็นถ้อยความเหล่านี้...
และยอมรับความจริงในวันนี้...คนเดียวก็พอแล้ว
แล้วก้าวต่อไป...กับเช้าวันใหม่และกาแฟอุ่นๆสักถ้วย
...รอการเปลี่ยนแปลงบางอย่างอีกครั้ง
Tags: contemplation, impression, memory6 Comments
