พูดไม่ออก...

posted on 18 Feb 2011 16:28 by sandglass-writings in Life
...ฉันเสียใจ...
แอบเสียใจ
ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าที่ฉันเสียใจมันสมเหตุสมผลมั้ย
กับการที่ใครสักคนมาหยิบยื่นมิตรภาพดีๆให้
แล้ววันนึงพอเราเริ่มจะให้ความสำคัญ ให้มากกว่าคนรู้จักทั่วไป
ยอมทำลายกำแพงที่ก่อนหน้านั้นฉันได้พยายามสร้างเอาไว้...
เพราะกลัว กลัวจะต้องแคร์ใครก็ตามที่ได้สนิทด้วยหรือคุ้นเคย...
แล้วสุดท้ายจะเสียใจ
ฉันรู้ฉันมันอ่อนไหวเกินไป
ฉันเลยพยายามตั้งหลักด้วยการไม่ผูกมิตรใหม่
ฝึกใจให้เข้มแข็งก่อน
แต่แล้วก็มีบางคนที่มองไม่เห็นกำแพงที่ฉันตั้งเอาไว้...
ใช่...
มิตรภาพที่ให้กันมันไม่มากมายจริงๆ
แต่ฉันก็คิดว่า...มันน้อยๆแต่เรื่อยๆ หรือไม่ก็เป็นบวกในบางที
ไม่มีสิ่งที่เป็นลบสักเท่าไร... นอกจากฉันจะคิดมากไปเอง
แต่แล้ว...
ฉันคงจะแคร์มากเกินไป
ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร...
คนสักคนจึงไม่อยากจะทักทายกัน
ไม่ใช่คิดไปเอง แต่มันชัดเจนที่สุด
นึกดู ...ฉันไม่เคยทำอะไรไม่ดีให้เค้าเลยจริงๆ
เพราะเราไม่เคยต้องทำงานหรืออะไรร่วมกันจนต้องมีอะไรเบียดเบียนกัน
ฉันกลับให้เค้าในสิ่งเล็กๆน้อยๆที่พอตอบแทนในมิตรภาพ...
ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเอง
ฉันทำตัวไม่ค่อยถูกตั้งแต่แรก
แต่พอฉันเริ่มหยิบยื่นมิตรภาพให้มันก็กลับเหมือนกับว่าฉันกำลังจะเสียมันไป...
ไม่เข้าใจ
แต่เสียใจ

Comment

Comment:

Tweet

หวังว่าคงดีขึ้นแล้วนะขอรับ
ล้มได้ ล้มไปเถอะ แต่ต้องลุกให้ได้ด้วยนะ big smile

#5 By sky -_- on 2011-03-14 22:27

เรื่องบางเรื่อง ตอนจบไม่ได้อยู่ที่ระหว่างเนื้อเรื่องครับopen-mounthed smile

#4 By แทณนี่แหละ on 2011-02-22 11:27

ขอให้ผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้เร็วๆ นะจ๊ะสู้ๆๆๆsurprised smile
ขอให้ผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้เร็วๆ นะจ๊ะสู้ๆๆๆsurprised smile
ขอให้ผ่านมันไปได้นะฮะ big smile

#1 By แมวเย็นชา on 2011-02-18 17:11

ลายปากกา